Home
» Ανδρικό φύλο
»
Γιατί η σεξουαλική επιθυμία και η απόδοση μπορούν να αλλάξουν χωρίς ορμονικό πρόβλημα
Γιατί η σεξουαλική επιθυμία και η απόδοση μπορούν να αλλάξουν χωρίς ορμονικό πρόβλημα
Η σεξουαλική επιθυμία και η σεξουαλική απόκριση δεν λειτουργούν σαν ένας σταθερός διακόπτης. Ένα άτομο μπορεί να επιθυμεί οικειότητα αλλά να έχει προβλήματα με τη διέγερση, τη στύση, τη λίπανση ή τον οργασμό. Η ίδια η επιθυμία μπορεί επίσης να αυξάνεται και να μειώνεται με το άγχος, τον ύπνο, την υγεία, τα φάρμακα, το πλαίσιο της σχέσης και τις αλλαγές στη ζωή. Οι ορμόνες είναι μια πιθανή επιρροή, αλλά δεν είναι η μόνη εξήγηση. Μια αλλαγή δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι κάτι είναι ιατρικά λάθος - ή ότι οι ορμόνες ενός ατόμου είναι ανώμαλες.
Υποθετικό παράδειγμα: Ο Riley, ένας φανταστικός ενήλικας, παρατηρεί ότι το ενδιαφέρον τους για το σεξ και η σωματική τους αντίδραση είναι λιγότερο προβλέψιμα κατά τη διάρκεια ενός απαιτητικού μήνα με λίγο ύπνο. Ένας κλινικός ιατρός δεν έχει εντοπίσει ορμονικό πρόβλημα. Ο Riley αναρωτιέται αν κάθε δύσκολη συνάντηση σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτό το παράδειγμα είναι ένα παράδειγμα, όχι μια πραγματική ιστορία ασθενούς, μαρτυρία ή αποτέλεσμα εξέτασης. Μας δίνει έναν πρακτικό τρόπο να διαχωρίσουμε τις κοινές επιρροές από τα σημάδια που αξίζουν αξιολόγησης.
Τι σημαίνει η «επιθυμία» και πώς διαφέρει από την απόδοση;
Η επιθυμία, που μερικές φορές ονομάζεται λίμπιντο, είναι το ενδιαφέρον για σεξουαλική δραστηριότητα. Η διέγερση είναι η αντίδραση του νου και του σώματος στη διέγερση. Ανάλογα με το άτομο και την περίσταση, η σωματική αντίδραση μπορεί να περιλαμβάνει στύση, αυξημένη λίπανση, ευαισθησία των γεννητικών οργάνων ή αλλαγές στην αναπνοή και τον καρδιακό ρυθμό. Ο οργασμός είναι μια ξεχωριστή αντίδραση. Αυτές οι εμπειρίες μπορούν να επηρεάσουν η μία την άλλη, αλλά δεν είναι εναλλάξιμες: κάποιος μπορεί να αισθάνεται επιθυμία χωρίς την αναμενόμενη σωματική αντίδραση ή να βιώνει σωματική διέγερση χωρίς να αισθάνεται έτοιμος ή πρόθυμος να κάνει σεξ.
Μια ήρεμη συζήτηση μπορεί να βοηθήσει τους συντρόφους να περιγράψουν την αλλαγή της επιθυμίας ή της σωματικής αντίδρασης χωρίς να θεωρήσουν μια συνάντηση ως ετυμηγορία.
Ποιοι κοινοί παράγοντες μπορούν να αλλάξουν την επιθυμία ή τη σεξουαλική απόκριση;
Άγχος, διάθεση και πίεση για απόδοση
Η ανησυχία, η θλίψη, το άγχος, η κακή διάθεση, οι ανησυχίες για την εικόνα του σώματος και οι συγκρούσεις μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή από την ευχαρίστηση. Η πρόβλεψη ότι μια στύση, λίπανση ή οργασμός «πρέπει» να συμβεί μπορεί να δημιουργήσει έναν κύκλο: η παρακολούθηση του σώματος αυξάνει την πίεση και η πίεση μπορεί να δυσκολέψει την παραμονή στο παρόν. Ο μήνας με τις πολλές προθεσμίες της Riley θα μπορούσε να είναι ένα πλαίσιο που αξίζει να παρατηρηθεί, αλλά το παράδειγμα δεν μπορεί να αποδείξει μια αιτία. Ένα χρήσιμο ερώτημα είναι αν οι αλλαγές συσσωρεύονται γύρω από αγχωτικές ημέρες ή πίεση απόδοσης και διαφέρουν σε πιο χαλαρά περιβάλλοντα.
Ύπνος, κόπωση, αλκοόλ και ουσίες
Η κούραση μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον και να κάνει τη σωματική αντίδραση λιγότερο προβλέψιμη. Το αλκοόλ μπορεί να μειώσει τις αναστολές, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει τις στύσεις, τη διέγερση, την αίσθηση ή τον οργασμό, ειδικά όταν καταναλώνεται περισσότερο. Ο καπνός και τα ψυχαγωγικά ναρκωτικά μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη σεξουαλική λειτουργία. Αυτές οι επιρροές μπορεί να είναι προσωρινές, αλλά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα αξίζει να συζητηθούν χωρίς να κατηγορηθεί κανείς. Ο Riley θα μπορούσε να παρατηρήσει εάν ο σύντομος ύπνος, το ποτό ή η αργή εργασία προηγούνται τακτικά της αλλαγής, αντί να υποθέτει ότι μια μόνο δύσκολη νύχτα έχει μία εξήγηση.
Η σεξουαλική απόκριση μπορεί να αλλάξει γύρω από την εγκυμοσύνη ή μετά τον τοκετό, κατά τη διάρκεια του θηλασμού, γύρω από την εμμηνόπαυση, με χρόνιο πόνο ή κατά την αντιμετώπιση ασθένειας ή θεραπείας. Η ξηρότητα ή ο πόνος μπορεί να κάνει κάποιον να αναμένει δυσφορία και να αποφεύγει το σεξ. Το Γραφείο Υγείας των ΗΠΑ για την Γυναικεία Υγεία σημειώνει ότι η εμμηνόπαυση, τα χρόνια προβλήματα υγείας και η κολπική ξηρότητα μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλικότητα . Η υγεία ενός συντρόφου, η συναισθηματική ασφάλεια, η ιδιωτικότητα, η επικοινωνία και το είδος της δραστηριότητας που επιχειρείται μπορεί επίσης να έχουν σημασία. Αυτοί δεν είναι λόγοι για να πιέσετε κάποιον να κάνει σεξ. είναι πιθανό πλαίσιο προς συζήτηση εάν το άτομο θέλει βοήθεια.
Πώς μπορεί η Ράιλι—ή εσύ—να αντιδράσει χωρίς να βγάλει βιαστικά συμπεράσματα;
Ξεκινήστε περιγράφοντας την αλλαγή με μεγαλύτερη ακρίβεια. Πρόκειται για μειωμένο ενδιαφέρον, λιγότερη πνευματική ή σωματική διέγερση, δυσκολία στην επίτευξη ή διατήρηση στύσης, ξηρότητα, πόνο, καθυστέρηση στον οργασμό ή μικτό φαινόμενο; Πότε ξεκίνησε; Είναι περιστασιακό ή επίμονο; Συμβαίνει σε κάθε περίπτωση ή μόνο με μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, σύντροφο, φαρμακευτική αγωγή ή αγχωτική περίοδο; Αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν έναν κλινικό ιατρό να διακρίνει διαφορετικές ανησυχίες. Δεν διαγιγνώσκουν την αιτία.
Αναζητήστε ένα μοτίβο, όχι μια βαθμολογία. Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, σημειώστε ένα ευρύτερο πλαίσιο όπως ο ύπνος, το άγχος, το αλκοόλ, η ένταση στη σχέση, ο πόνος και οι αλλαγές στη φαρμακευτική αγωγή. Μην χρησιμοποιείτε ένα καθημερινό αρχείο καταγραφής για να κρίνετε τον εαυτό σας ή τον σύντροφό σας.
Απομακρύνετε την πίεση που μπορεί να αποφευχθεί. Εάν και οι δύο σύντροφοι επιθυμούν οικειότητα, συμφωνήστε ότι η στοργή ή το άγγιγμα δεν χρειάζεται να οδηγήσουν σε διείσδυση, στύση ή οργασμό. Επιλέξτε δραστηριότητες που σας κάνουν να νιώθετε άνετα και σταματήστε αν κάποιο από τα δύο άτομα θέλει να σταματήσει.
Συζητήστε για τα φάρμακα με τον γιατρό που τα συνταγογραφεί. Μοιραστείτε τον χρόνο και την επίδραση. Ποτέ μην διακόπτετε απότομα τα αντικαταθλιπτικά, τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση ή άλλες συνταγές για να ελέγξετε εάν αλλάζει το φύλο.
Ζητήστε αξιολόγηση εάν επιμένει ή σας ενοχλεί. Ένας κλινικός ιατρός πρωτοβάθμιας περίθαλψης, γυναικολόγος, ουρολόγος ή επαγγελματίας σεξουαλικής υγείας μπορεί να εξετάσει το ιστορικό, να εξετάσει τα σχετικά συμπτώματα και να αποφασίσει εάν η εξέταση ή η θεραπεία είναι κατάλληλη. Μια ορμονική εξέταση μπορεί να είναι χρήσιμη σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά η εξέταση καθοδηγείται από τη συνολική εικόνα.
Για τον Riley, ένα πρακτικό επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι μια συζήτηση χαμηλής πίεσης με τον σύντροφό του και μια αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής και της υγείας του με έναν κλινικό ιατρό, εάν το μοτίβο συνεχιστεί. Εάν η αλλαγή εξασθενίσει καθώς περνά η αγχωτική περίοδος, αυτό είναι ένα χρήσιμο πλαίσιο, αλλά και πάλι δεν θα αποδείκνυε ότι το άγχος ήταν ο μόνος παράγοντας. Εάν συνεχιστεί, επιδεινωθεί ή προκαλέσει πόνο ή δυσφορία, η αναζήτηση βοήθειας είναι λογική.
Ποιες αλλαγές θα πρέπει να οδηγήσουν σε ιατρική συμβουλή;
Κλείστε ένα μη επείγον ραντεβού εάν μια νέα αλλαγή συνεχίζεται, προκαλεί δυσφορία, επηρεάζει μια σχέση ή την ποιότητα ζωής ή εμφανίζεται παράλληλα με άλλες αλλαγές στην υγεία. Η επαναλαμβανόμενη δυσκολία στη στύση αξίζει να εξεταστεί, επειδή τα φάρμακα και οι παθήσεις -συμπεριλαμβανομένων των προβλημάτων ροής του αίματος- μπορούν να συμβάλουν. Ζητήστε αξιολόγηση για επώδυνο σεξ, νέο πόνο ή καμπυλότητα των γεννητικών οργάνων, επίμονη ξηρότητα, αιμορραγία μετά το σεξ ή ξαφνική αλλαγή στον οργασμό. Η ACOG συμβουλεύει να συζητήσετε το επώδυνο σεξ με έναν επαγγελματία υγείας . Ο πόνος δεν είναι κάτι που ένα άτομο πρέπει να αντιμετωπίσει.
Εάν η στύση διαρκέσει τέσσερις ώρες ή περισσότερο, ιδιαίτερα μετά τη χρήση φαρμάκου για τη στυτική δυσλειτουργία, ζητήστε επείγουσα περίθαλψη. Για οποιοδήποτε σεξουαλικό σύμπτωμα που συνοδεύεται από έντονο ξαφνικό πόνο, λιποθυμία, πόνο στο στήθος ή άλλο σύμπτωμα έκτακτης ανάγκης, χρησιμοποιήστε τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Αυτά τα σημάδια απαιτούν φροντίδα λόγω του ίδιου του συμπτώματος και όχι επειδή υποδηλώνουν ορμονικό πρόβλημα.
Για τον Riley, μια μεταβλητή συνάντηση κατά τη διάρκεια ενός δύσκολου μήνα δεν θα έλυνε το ερώτημα. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, επώδυνα συμπτώματα, ένα χρονοδιάγραμμα φαρμακευτικής αγωγής ή αλλαγές στη συνολική υγεία θα παρείχαν έναν ισχυρότερο λόγο για να κλείσει κάποιος φροντίδα. Ο στόχος δεν είναι να επαναφέρει την επιθυμία ή την απόδοση σε ένα παρελθόν «φυσιολογικό», αλλά να κατανοήσει τι έχει αλλάξει και να βρει υποστήριξη που σέβεται την άνεση, τη συναίνεση και τις προτεραιότητες του ατόμου.